Poznaj swoją moc

Znajdź sobie trochę przestrzeni, w której będziesz mógł się swobodnie poruszać. Stań prosto, zamknij oczy, zrób wdech i wydech.

Przeskanuj swoje ciało od czubka głowy do koniuszków palców u dłoni i stóp. Poszukaj miejsc, które są bolesne, napięte, gdzie czujesz ucisk. Zlokalizuj też te, które są rozluźnione w przyjemny sposób lub jakbyś czuł/czuła brak właściwego napięcia czy wsparcia w tych miejscach.

Przyjrzyj się uważnie przez chwilę każdemu z tych miejsc.

Teraz unieś barki w kierunku uszu, a następnie pozwól im opaść swobodnie w kierunku podłogi.

Połóż jedną rękę na brzuchu na wysokości pępka, a drugą na klatce piersiowej, kilka centymetrów poniżej gardła. Weź powolny wdech w taki sposób by poruszyć obiema rękami. I wydech.

Oddychając cały czas w ten sposób zacznij z zamkniętymi ustami wydawać dźwięk "mmmm". Oddychaj i mrucz tak przez chwilę.

Teraz zrób skłon do podłogi i pozwól swoim rękom swobodnie spłynąć w kierunku podłogi. Nie musisz dotykać podłogi. Zacznij delikatnie machać rękami w przód i tył, starając się nie używać siły a raczej sprężystości mięśni i siły samego wymachu. Możesz w rytm ruchu delikatnie ruszać tułowiem w górę i dół.

Wyprostuj się teraz i wyciągnij ręce do sufitu, najwyżej jak dasz radę. Pamiętaj o oddechu.

Okay. Stań, zamknij oczy i przeskanuj ponownie ciało. Czy pojawiło się więcej luzu? Masz wrażenie, że jesteś spokojniejszy/spokojniejsza? A może pojawiło się uczucie błogości i lekkości?

Tak niewiele potrzeba ciału by poczuć się trochę lepiej!

Poznaj niezwykłe możliwości Twojego umysłu!

Wyobraź sobie cytrynę.
Żółtą, jędrną i soczystą cytrynę, która leży przed Tobą.

Następnie oczyma wyobraźni weź ją do ręki. Poczuj jej ciężar, kształt, fakturę…
Możesz nawet ją podrzucić albo poprzerzucać z prawej do lewej ręki (i odwrotnie).

Następnie weź proszę (nadal tylko w wyobraźni) kuchenny nóż i przekrój ją na pół (uważaj, żeby się nie skaleczyć ;)).
Zobacz, jak wypływa z niej sok na deskę do krojenia.
Poczuj jej zapach, który unosi się w powietrzu.
I weź jedną jej połówkę do ręki, w drugiej trzymając szklankę.
Wyciśnij połówkę cytryny do szklanki.
Poczuj, jak jej lepki sok płynie po Twojej dłoni, może nawet przedramieniu.
Na szczęście większość wylądowała w szklance, gdzie jako gęsty płyn razem z miąższem czeka, aż go wypijesz…

I mam teraz do Ciebie krótkie pytanie – czy poczułeś/-aś, że Twoje ślinianki wyprodukowały właśnie dodatkową ślinę, przygotowując się do strawienia tego soku?
(jeśli nie, wykonaj to ćwiczenie samemu jeszcze raz, zamykając oczy i mocno wczuwając się w swoje wyobrażenia)

Hmmm…

Widzisz? Twój umysł i organizm zareagował na cytrynę, która istniała tylko w Twojej wyobraźni. Jako konsekwencja Twoich myśli pojawiła się konkretna reakcja fizjologiczna (więcej śliny)! Niesamowite? Wcale nie – pewnie często z tego korzystałeś/-aś wyobrażając sobie różne sytuacje, jednak niekoniecznie było to zrobione w sposób celowy i zaplanowany.